راهنمای نویسندگان

نویسندگان محترم می‌توانند با مراجعه به سایت مجله در سامانه یکپارچه نشریات جامعه المصطفی(ص) با ثبت نام به عنوان «نویسنده»، مقاله خود را ارسال کنند. مقالات پس ارزیابی و داوری، برای چاپ در نشریه انتخاب خواهد شد.

آدرس مجله در سامانه یکپارچه نشریات جامعه المصطفی(ص):

 http://maz.journals.miu.ac.ir وانتخاب مجله تخصصی «مطالعات آموزش زبان فارسی»

تذکرات

  • مقاله باید نتیجۀ تحقیقات نویسنده یا نویسندگان و دارای اصالت و نوآوری باشد.
  • مقاله باید از جهت نگارش ساختاری محکم و استوار داشته باشد و اصول فصاحت و بلاغت در آن رعایت شود.
  • مقاله نباید در نشریّۀ دیگری منتشر شده باشد و تا اتمام داوری نیز نباید به مجلّۀ دیگری فرستاده شود.
  • چاپ مقاله منوط به تأیید نهایی هیأت تحریریّه است.
  • پذیرش مقاله برای چاپ، پس از تأیید هیأت داوران به آگاهی نویسنده خواهد رسید.
  • مسئولیّت مطالب و محتوای مقاله بر عهدۀ نویسنده است.
  • ویراستار مجلّه در ویرایش ادبی و فنی مقاله بدون تغییر محتوای آن آزاد است.
  • حجم مقاله نباید بیش از بیست و پنج صفحه شود.
  • نام کامل نویسنده یا نویسندگان، مرتبۀ علمی، رشتۀ تحصیلی، نشانی محل کار، رایانامه و شمارۀ تلفن نویسنده/ نویسندگان در صفحۀ جداگانه‌ای ضمیمه شود.
  • عنوان: نام کلّی مقاله که گویا و بیانگر محتوای مقاله باشد.
  • چکیده: شرح جامعی از مقاله با واژه­های محدود (200 واژه یا ده سطر) شامل تصویری کلّی از بیان مسئله، هدف، روش تحقیق و یافته‌‌ها.
  • کلید واژه‏ها: شامل حداکثر پنج واژۀ تخصّصی پراهمّیّت است.
  • مقدّمه: شامل هدف و ذکر پیشینۀ پژوهشی مقاله (به اجمال). مقاله باید دارای مقدمه روشن و دقیق باشد چنانکه خواننده را برای ورود به مبحث اصلی آماده سازد.
  • پیکرۀ اصلی: شامل متن اصلی مقاله، مبانی نظری، بحث و تحلیل، تقسیم‌بندی‌های محتوایی. بیان پیشینۀ تحقیق از شرایط مقاله است. در متن اصلی مقاله باید موضوع به طور روشن تحلیل شود.
  • نتیجه‌‌: شامل نتایج منطقی و مفید مقاله. مقاله باید دارای نتیجه گیری دقیق باشد.
  • پی‏نوشت‌‌: در صورت وجود توضیحات ضروری پس از نتیجه می­آید.
  • منابع: فهرست­نویسی ارجاعات مقاله بر مبنای شیوه‌نامۀ مجلّه.
  • چکیدۀ انگلیسی: با قلم Times New Roman با اندازۀ 11 (تا 200 واژه).
  • چکیدۀ انگلیسی حداکثر پانزده سطر (150 تا 200کلمه) باشد.
  • نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، تاریخ نشر اثر: صفحه یا صفحات. نیازی به نوشتن «ص» برای شمارۀ صفحات نیست. همچنین اعداد از راست به چپ نوشته شوند؛ مثل (122- 136)
  • متن ارجاعی (نقل قول مستقیم) باید داخل گیومه و نشانی آن به ترتیب گفته‌شده، داخل پرانتز قرار گیرد؛ مثل (زرّین‌کوب، 1368، ج 2: 426).
  • اگر در متن به چند اثر از یک نویسنده ارجاع داده شود، هر کدام از آن آثار بر مبنای تفاوت تاریخ نشر تفکیک می‌شود و در منابع پایانی، با نام اثر مشخّص خواهد شد.
  • در صورتی ‌که به دو اثر چاپ‌شده از یک مؤلّف در یک سال ارجاع داده شود، لازم است ابتدا در منابع پایانی، با نوشتن «الف» و «ب» در کنار سال چاپ، آن­ها را از هم متمایز کنید و سپس در منابع داخلی، بعد از نام خانوادگی مؤلّف، سال چاپ به همراه «الف» یا «ب» نوشته شود؛ برای مثال (نظامی، 1389 الف: 26)
  • ارجاع به منابع غیرفارسی در درون متن، به فارسی نوشته می­شود؛ هرچند اصل منبع مورد استفاده غیرفارسی باشد.
  • چنانچه در متن به نام مؤلفی اشاره  و مطلبی از وی نقل شود، در ارجاع آن در پایان نقل قول، تنها به سال و صفحۀ مورد نظر اشاره و از تکرار نام نویسنده خودداری می­شود، مثل (1351: 125) و در صورتی که صفحۀ خاصی مدنظر نباشد، تنها سال درون پرانتز قرارمی گیرد.
  • نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، نام کتاب، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، جلد، نوبت چاپ، محلّ نشر، نام ناشر (بدون ذکر واژۀ «انتشارات»).
  • در منابع پایانی نام کتاب یا رسالۀ دکتری، کج (ایرانیک) نوشته می‌شود؛ بنابراین، از سیاه کردن (بولد) یا قراردادن آن در گیومه پرهیز کنید.
  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان اصلی مقاله (داخل گیومه)، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، عنوان اصلی دانشنامه یا فصلنامه و مجلّه (ایرانیک و بدون ذکر واژۀ مجله و...)، دوره یا سال انتشار، شماره، صفحاتی که مقاله در آن آمده است (بدون استفاده از «ص»)
  • عنوان مقاله و  پایان­نامۀ کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمی­گیرد و کج یا سیاه نمی­شود.
  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، سال دفاع (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان رساله، مقطع دفاع‌شده، نام و نام خانوادگی استاد راهنما، نام دانشگاه و دانشکدۀ محلّ تحصیل دانشجو.
  • همان طور که گفته شد نام رسالۀ دکتری، کج (ایرانیک) نوشته می‌شود و عنوان پایان­نامۀ کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمی­گیرد.
  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، نام کتاب یا رسالۀ خطّی یا نسخۀ عکسی، شمارۀ نسخه، محلّ نگهداری.
  • در ارجاع به اسناد تاریخی، عنوان سند، شمارۀ طبقه‌بندی و دسترسی، نام آرشیو و برای میکروفیلم‌‌ها افزون بر مشخصّات کتاب، ذکر شمارۀ میکروفیلم و محلّ نگهداری، ضروری است.
  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ درج مطلب در وبگاه (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان مقاله یا اثر (داخل گیومه)، نشانی الکترونیکی وبگاه.
  • ارجاع به چنین مطالبی در حدّ ضرورت و زمانی است که منابع مکتوب از آن موضوع موجود نباشد.
  • رسم‌الخط مجله، براساس دستور خط مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است (آخرین ویرایش). رعایت نیم‌فاصله در تایپ مقالات الزامی است.
  • اسامی لاتین و نام‌هایی که تلفّظ آن­ها دشوار است، در متن مقاله به صورت آوانگاری در مقابل آن­ها و داخل پرانتز ذکر می‌‌شود.
  • هر توضیح اضافی دیگری غیر از ارجاع، در پی‌نوشت می‌‌آید.
  • در بخش منابع در صورتی‌ که نام مؤلّف معلوم نباشد، نام اثر جایگزین آن می‌‌شود.
  • در فهرست منابع ابتدا منابع فارسی و عربی می‌‌آید و سپس منابع انگلیسی، فرانسوی و... جداگانه ذکر می‌‌شود.
  • در فهرست منابع در صورتی که مشخصات منبعی بیش از یک سطر  شد، برای سطر دوم نیم سانتی­متر تورفتگی ایجاد شود.
  • از شماره­گذاری یا قرار دادن خط تیره در آغاز مدخل‌های فهرست منابع پرهیز شود.
  • ارجاع به منابع قدیم، به نام اشهر باشد؛ مثل ناصر خسرو و نه قبادیانی.

اجزای مقاله

  • عنوان: نام کلّی مقاله که گویا و بیانگر محتوای مقاله باشد.
  • چکیده: شرح جامعی از مقاله با واژه­های محدود (200 واژه یا ده سطر) شامل تصویری کلّی از بیان مسئله، هدف، روش تحقیق و یافته‌‌ها.
  • کلید واژه‏ها: شامل حداکثر پنج واژۀ تخصّصی پراهمّیّت است.
  • مقدّمه: شامل هدف و ذکر پیشینۀ پژوهشی مقاله (به اجمال). مقاله باید دارای مقدمه روشن و دقیق باشد چنانکه خواننده را برای ورود به مبحث اصلی آماده سازد.
  • پیکرۀ اصلی: شامل متن اصلی مقاله، مبانی نظری، بحث و تحلیل، تقسیم‌بندی‌های محتوایی. بیان پیشینۀ تحقیق از شرایط مقاله است. در متن اصلی مقاله باید موضوع به طور روشن تحلیل شود.
  • نتیجه‌‌: شامل نتایج منطقی و مفید مقاله. مقاله باید دارای نتیجه گیری دقیق باشد.
  • پی‏نوشت‌‌: در صورت وجود توضیحات ضروری پس از نتیجه می­آید.
  • منابع: فهرست­نویسی ارجاعات مقاله بر مبنای شیوه‌نامۀ مجلّه.
  • چکیدۀ انگلیسی: با قلم Times New Roman با اندازۀ 11 (تا 200 واژه).
  • چکیدۀ انگلیسی حداکثر پانزده سطر (150 تا 200کلمه) باشد.

  شیوۀ ارجاع به منابع

1- ارجاع داخل متن

  • نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، تاریخ نشر اثر: صفحه یا صفحات. نیازی به نوشتن «ص» برای شمارۀ صفحات نیست. همچنین اعداد از راست به چپ نوشته شوند؛ مثل (122- 136)
  • متن ارجاعی (نقل قول مستقیم) باید داخل گیومه و نشانی آن به ترتیب گفته‌شده، داخل پرانتز قرار گیرد؛ مثل (زرّین‌کوب، 1368، ج 2: 426).
  • اگر در متن به چند اثر از یک نویسنده ارجاع داده شود، هر کدام از آن آثار بر مبنای تفاوت تاریخ نشر تفکیک می‌شود و در منابع پایانی، با نام اثر مشخّص خواهد شد.
  • در صورتی ‌که به دو اثر چاپ‌شده از یک مؤلّف در یک سال ارجاع داده شود، لازم است ابتدا در منابع پایانی، با نوشتن «الف» و «ب» در کنار سال چاپ، آن­ها را از هم متمایز کنید و سپس در منابع داخلی، بعد از نام خانوادگی مؤلّف، سال چاپ به همراه «الف» یا «ب» نوشته شود؛ برای مثال (نظامی، 1389 الف: 26)
  • ارجاع به منابع غیرفارسی در درون متن، به فارسی نوشته می­شود؛ هرچند اصل منبع مورد استفاده غیرفارسی باشد.
  • چنانچه در متن به نام مؤلفی اشاره  و مطلبی از وی نقل شود، در ارجاع آن در پایان نقل قول، تنها به سال و صفحۀ مورد نظر اشاره و از تکرار نام نویسنده خودداری می­شود، مثل (1351: 125) و در صورتی که صفحۀ خاصی مدنظر نباشد، تنها سال درون پرانتز قرارمی گیرد.

 

2-  ارجاع پایانی (منابع)

2- 1- ارجاع به کتاب

  • نام خانوادگی مؤلّف یا نام معروف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، نام کتاب، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، جلد، نوبت چاپ، محلّ نشر، نام ناشر (بدون ذکر واژۀ «انتشارات»).
  • در منابع پایانی نام کتاب یا رسالۀ دکتری، کج (ایرانیک) نوشته می‌شود؛ بنابراین، از سیاه کردن (بولد) یا قراردادن آن در گیومه پرهیز کنید.

2-2- ارجاع به مقاله

  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ نشر اثر (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان اصلی مقاله (داخل گیومه)، نام و نام خانوادگی مصحّح یا مترجم، عنوان اصلی دانشنامه یا فصلنامه و مجلّه (ایرانیک و بدون ذکر واژۀ مجله و...)، دوره یا سال انتشار، شماره، صفحاتی که مقاله در آن آمده است (بدون استفاده از «ص»)
  • عنوان مقاله و  پایان­نامۀ کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمی­گیرد و کج یا سیاه نمی­شود.

2-3- ارجاع به پایان‌‌نامه

  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، سال دفاع (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان رساله، مقطع دفاع‌شده، نام و نام خانوادگی استاد راهنما، نام دانشگاه و دانشکدۀ محلّ تحصیل دانشجو.
  • همان طور که گفته شد نام رسالۀ دکتری، کج (ایرانیک) نوشته می‌شود و عنوان پایان­نامۀ کارشناسی ارشد تنها در گیومه قرارمی­گیرد.
  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، نام کتاب یا رسالۀ خطّی یا نسخۀ عکسی، شمارۀ نسخه، محلّ نگهداری.
  • در ارجاع به اسناد تاریخی، عنوان سند، شمارۀ طبقه‌بندی و دسترسی، نام آرشیو و برای میکروفیلم‌‌ها افزون بر مشخصّات کتاب، ذکر شمارۀ میکروفیلم و محلّ نگهداری، ضروری است.

2-4- ارجاع به نسخۀ خطّی و اسناد

  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، نام کتاب یا رسالۀ خطّی یا نسخۀ عکسی، شمارۀ نسخه، محلّ نگهداری.
  • در ارجاع به اسناد تاریخی، عنوان سند، شمارۀ طبقه‌بندی و دسترسی، نام آرشیو و برای میکروفیلم‌‌ها افزون بر مشخصّات کتاب، ذکر شمارۀ میکروفیلم و محلّ نگهداری، ضروری است.

2-5- ارجاع به وبگاه‌‌های اینترنتی

  • نام خانوادگی مؤلّف، نام، تاریخ درج مطلب در وبگاه (درون پرانتز با یک فاصله بعد از نام نویسنده)، عنوان مقاله یا اثر (داخل گیومه)، نشانی الکترونیکی وبگاه.
  • ارجاع به چنین مطالبی در حدّ ضرورت و زمانی است که منابع مکتوب از آن موضوع موجود نباشد.

 سایر نکات

  • رسم‌الخط مجله، براساس دستور خط مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است (آخرین ویرایش). رعایت نیم‌فاصله در تایپ مقالات الزامی است.
  • اسامی لاتین و نام‌هایی که تلفّظ آن­ها دشوار است، در متن مقاله به صورت آوانگاری در مقابل آن­ها و داخل پرانتز ذکر می‌‌شود.
  • هر توضیح اضافی دیگری غیر از ارجاع، در پی‌نوشت می‌‌آید.
  • در بخش منابع در صورتی‌ که نام مؤلّف معلوم نباشد، نام اثر جایگزین آن می‌‌شود.
  • در فهرست منابع ابتدا منابع فارسی و عربی می‌‌آید و سپس منابع انگلیسی، فرانسوی و... جداگانه ذکر می‌‌شود.
  • در فهرست منابع در صورتی که مشخصات منبعی بیش از یک سطر  شد، برای سطر دوم نیم سانتی­متر تورفتگی ایجاد شود.
  • از شماره­گذاری یا قرار دادن خط تیره در آغاز مدخل‌های فهرست منابع پرهیز شود.
  • ارجاع به منابع قدیم، به نام اشهر باشد؛ مثل ناصر خسرو و نه قبادیانی.