منابع انگلیسی
-Austin, J. L. (1962), How to Do Things with Words. Oxford: Clarendon Press.
-Blum-Kalka, S., & House, J. & Kasper, G. (Eds.). (1989). Cross-cultural pragmatics: Request and apologies. Norwood, NJ: Ablex Publishing Corporation.
-Brown, P., & Levinson, S. C. (1987). Politeness: Some universals in language usage. Cambridge University Press.
-Godwin, J. R. (2024), AL in language learning: opportunities and threats. Virginia Commonwealth University
-Kasper, G. & K. R. Rose. (2001), Pragmatics in language Teaching. Cambridge: Cambridge University Press
-Searle, J. R. (1969), Speech acts. Cambridge: Cambridge University Press.
-Searle, J. R. (1975), Indirect Speech Acts. In P. Cole & J. L. Morgan (Eds.), Syntax and Semantics: Vol. 3. Speech Acts (pp. 59-82).New York: Academic Press.
-Searle, J. R. (1976), A classification of illocutionary acts. Language in Society, 5(1), 1-23
-Vakilifard, A., Ebadi,S, & Ebrahimi-Marjal, B. (2015), A Critical Analysis of Speech Acts in Textbooks of Teaching Persian to Speakers of Other Languages. English for Specific Purposes World, 47.
منابع فارسی
-آقاگلزاده،فردوس. (1390). تحلیل گفتمان انتقادی: تکوین تحلیل گفتمان در زبانشناسی. چاپ دوم. تهران: علمی و فرهنگی
-ایشانی، طاهره و معصومه نعمتی قزوینی. (1393)، تحلیل خطبه حضرت زینب(س) در کوفه بر اساس نظریه کنشگفتار سرل. مجله تخصصی مطالعات قرآن و حدیث سفینه، سال دوازدهم، شماره45، صص 25-51.
-پورسیاه، فرخنده و دیگران. (1397)، نگاهی جامعه شناختی به کنشگفتار انتقاد در زبان فارسی. فصلنامه علمی-پژوهشی زبانپژوهی دانشگاه الزهرا(س)، سال دهم، شماره 27، صص 27-47.
-صفوی، کورش. (1383). درآمدی بر معنیشناسی. چاپ دوم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.
-فرکلاف، نورمن. (1387)، تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمه فاطمه شایسته پیران و دیگران، تهران: دفتر مطالعات و توسعه رسانهها.
)