نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 مدرس
2 استادیار
3 دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده
نویسندگان این مقاله برآنند تا با هدف ایجاد تعامل دوسویه (و نه فقط ارتباط) بین فارسیآموزان و گویشوران این زبان، با ارائۀ روش تعاملی، زمینه را برای یادگیری دو مهارت «شنیدن» و «صحبت کردن» برای زبانآموزان فراهم کنند. این کار پس از تجزیه و تحلیل تقابلی زیر و بم های زبان فارسی و عربی، بویژه در سطح آوایی صورت می گیرد. مهمترین نتایج این پژوهش نشان می دهد که با تجزیه و تحلیل تقابلی زبان فارسی و عربی به صورت مستقیم و غیرمستقیم، ارائۀ تکالیف معنادار و گفتوگوهای تجربهمحور بر اساس آن و تداوم درون داد (شنیدن) و برون داد (گفتار) زبان، با استفاده از تمریناتی ویژه، میتوان زمینۀ لازم را برای کاربرد و فهم درست زبان فارسی و در نتیجه، همفکری و تعامل سازنده بین فارسیآموزانِ عربزبان و گویشوران زبان فارسی فراهم نمود. این تجربه، از تداخل زبانی، به عنوان یکی از مهمترین چالشهای برونداد زبان نیز جلوگیری می کند.
کلیدواژهها