نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)
چکیده
زبان، ابزاری برای ارتباط میان انسانهاست و این ارتباط، بدون شناخت فرهنگ زبان مقصد ممکن نیست. این امر در میان زبان آموزانی که قصد ادامه تحصیل در ایران را دارند، به خوبی آشکار است. هدف این مقاله، بررسی میزان علاقه زبان آموزان به فراگیری فرهنگ و میزان توجه مدرسان آزفا به آموزش فرهنگ است. در این مقاله با بهرهگیری از جدول تعمیم پذیری «مورگان»، با 28 نفر از مدرسان سطح متوسط آموزشی آزفا و 80 نفر فارسیآموز سطح متوسط عربزبان «مرکز آزفای دانشگاه فردوسی مشهد»، مصاحبهای پانزده دقیقهای انجام گرفت. نتایج این پژوهش نشان میدهد که زبانآموزان تمایل به آشنایی با فرهنگ ایرانی را دارند، اما نمیخواهند در کلاس درس به آن پرداخته شود. از سوی دیگر، مدرسان بیشتر بر آموزش مستقیم نکات فرهنگی در کلاس تأکید می کنند و این ناهمسانی، دلزدگی بیشتر را برای دو طرف در پی دارد. در پایان با توجه به نتایج به دست آمده، راه کارهایی برای آموزش فرهنگ ارائه میدهیم تا با روشی مؤثر بتوان فرهنگ ایرانی را بدون بازخورد منفی به زبانآموزان آموزش داد.
کلیدواژهها