بررسی مقایسه‌ای رویکردهای ارتباطی و شنیداری - زبانی در پیشرفت مهارت شنیداری غیرفارسی‌زبانان براساس انگاره پیچیدگی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد آزفا،دانشگاه بین المللی امام خمینی

2 استادیار گروه زبان شناسی و آموزش زبان فارسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی،ایران.

3 دانشیار گروه آموزش زبان انگلیسی دانشگاه بین المللی امام خمینی

چکیده

هدف از این پژوهش، مقایسه شاخص‌های رویکردهای ارتباطی و شنیداری- زبانی در آموزش مهارت شنیداری است. چارچوب نظری این پژوهش براساس انگارهی پیچیدگی بوده است. به‌منظور مقایسه‌ی این دو رویکرد، دو طرح‌درس محقق‌ساخته برای سطح پایه، با توجه به شاخص‌های رویکرد ارتباطی و شنیداری-‌زبانی بر اساس اصول تهیه و تدوین محتوا، طراحی و اعتبار آن توسط متخصصان حوزه‌ی آموزش زبان فارسی به‌غیرفارسی‌زبانان، مورد بررسی قرار گرفت. سپس پرسش‌نامه‌ای با الهام از انگاره‌ی ارزیابی مواد آموزشی "مک‌دانف شاو" و "مایکلی" که ابزار پژوهش حاضر بوده طراحی و تا حد امکان بومی‌‌سازی شده است. نمونه‌آماری این پژوهش، 31 متخصص آموزش زبان فارسی به‌غیرفارسی زبانان بودند که پرسش‌نامه را تکمیل و داده‌های پژوهش جمع‌آوری شد. براساس دادههای واکاوی شده، ارزیابی کلی هر دو رویکرد ارتباطی و رویکرد شنیداری- زبانی، بیانگر این نتیجه بود که 4 شاخص "کاربردی بودن"، "تعمیم پذیری"، " سازگاری (انطباق)" و "انعطاف‌پذیری" در یک سطح از اهمیت در تقویت مهارت شنیداری به‌شمار می‌رفتند. نتیجه آزمون‌های تی زوجی نیز نشان داد که بین رویکرد ارتباطی و رویکرد شنیداری-زبانی، تفاوت قابل ملاحظه‌ای وجود ندارد و همگام با پیشرفت توانش زبانی فارسی‌آموزان، به‌منظور تقویت مهارت شنیداری، رویکرد ارتباطی برجستهتر و رویکرد گوشیزبانی کمرنگتر خواهد شد. پس لزوم و اهمیت هر دو رویکرد آموزشی در آموزش مهارت شنیداری در این پژوهش به اثبات رسید. همچنین مشخص شد که فعالیت شنیداری برپایه‌ی انگاره‌ی پیچیدگی، مهمترین شاخص در رویکرد ارتباطی است یعنی ارزش ارتباط، بالاتر از فرآیندهای واژگانی دستوری و پاره گفتارهاست. در پایان با بررسی مقایسه‌ای این دو رویکرد آموزشی، مشخص شد که اگرچه در برخی موارد در مهارت شنیداری، رویکرد شنیداری- زبانی تأثیر بسزایی دارند اما شاخص‌های دیگری هم هستند که رویکرد ارتباطی را مهم جلوه می‌دهند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

مراجع

  1. تاج‌الدین، ضیاءالدین؛ عشقوی، ملیحه. (1392). «آموزش زمان­های فارسی به غیرفارسی­زبانان: مقایسه روش­های تدریس ساختاری و ارتباطی». دوفصلنامه علم زبان1. شماره 1. صص: 83ـ108.
  2. شاهولی، کامران. (1395). یادگیری بر مبنای نظریه پیچیدگی، یادگیری مداوم است. مجموعه مقالات همایش ملی انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران. اهواز. دانشگاه شهید چمران.
  3. فرجی مرزنگو، سلیمان. (1379). آموزش زبان فارسی به غیرفارسی­زبانان با روش ارتباطی (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). شیراز: دانشگاه شیراز.
  4. کدیور، پروین. (1392). روان­شناسی تربیتی. تهران: سمت.
  5. محمدی چابکی، رضا؛ بازقندی، پروین؛ ضرغامی همراه، سعید. (1396). «یادگیری در پارادایم پیچیدگی: ماهیت، قلمرو و فرایند». پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت. دوره هفتم. شماره 1. صص: 47ـ65.
  6. وکیلی­فرد، امیررضا. (1399). «بررسی و شناسایی روش­ها و رویکردهای کارآمد آموزش زبان فارسی برای اهداف عمومی زبان­آموزان غیرایرانی». پژوهشنامه آموزش زبان فارسی به غیرفارسی­زبانان. سال دهم. شماره دوم (پیاپی22). صص: 21ـ52.

 

  • Biesta, G. & Osberg, D. (2007). Beyond re/presentation: A case for updating the epistemology of schooling. Interchange. 38(1), 15–29.
  • Brown, H. D. & Lee, H. (2015). Teaching by principles: An interactive approach to language pedagogy, fourth edition. White Plains, NY: Pearson Education, Inc.
  • Nanzan Junior College Bulletin, Final Issue, 131-147, March 2018.
  • Eskandari, H., Fardanesh, H. & Sadeghzadeh, A. (2014). Contemporary Scientific Paradigms and Learning Theories. Journal of Studies on Educational Psycology. 11(20), 1-32. (In Persian)
  • Faraji Marzango, S. (2000). Teaching Persian language to non-Persian speakers based on communication method (Unpublished master's thesis). Shiraz :Shiraz University. [In Persian].
  • Jeremy Harmer (2015).The Practice of English Teaching. Pearson, 5th edition: Pearson Longman.
  • Kadivar, P. (2014). Educational Psycology. Tehran: Samt. (In Persian)
  • Kumai, W. N. (2018). Audiolingual Method vs. Communicative Language Teaching from the Perspective of Complexity Theory. Journal of Nanzan Junior College,131-147.
  • Larsen-freeman, D. (2000). techniques and principles of language teaching, 2nd ed. Oxford, UK: oxford university press.
  • McDonough, J. & C. Shaw (2003). Materials and Methods in ELT, Oxford: Blackwell.
  • Micheal Rost (2013). Teaching and Rrsearching Listening, 2end edition, Longman, United Kingdom, London.
  • Miekley, J. (2005). “ESL Textbook Evaluation Checklist”, The Reading Matrix, vol. 5, no. 2.
  • Najarian, P. (2015). The Explanation of Philosophical Foundations of Complexity Theory and itsImplications in Curriculum. PhD Thesis, Kharazmi University, Tehran. (In Persian)
  • Richards, J. C. & Rodgers, T. (2003). Approaches and methods in Language teaching.NY: Cambridge University Press.
  • Richards, J. C. & Rodgers, T. (2006). Approaches and methods in Language teaching.NY: Cambridge University Press.
  • Richards, J. C. (2014). ,“Creativity in Language Teaching”, Iranian Journal of Language Teaching Research, vol. 1, no. 3.
  • Tajeddin, Z. & Eshghavi, M. (2013). Teaching Persian Tenses to the Speakers of Other Languages:Impact of Structural and Communicative Tasks, Language science, 1(1), 83-108. [In Persian]

 

 

 

 

 

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 15 خرداد 1404
  • تاریخ بازنگری: 03 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش: 20 تیر 1404

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار