نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی، مدرس مرکز آموزش زبان و معارف اسلامی جامعه المصطفی
چکیده
انسانها قبل از انجام هر کاری تصویری از آن را در ذهن دارند و این تصویر اولیه جهت آنها را در انجام آن کار مشخص میکند. این تصویر خیالی دارای قدرت، را انگاره مینامیم. در حقیقت انگارهها قضاوت و داوریهای ذهن ما نسبت به اشیا و اعمال خارجی است.
آموزش زبان دوم نیز از این امر مستثنی نبوده، و زبانآموزان قبل و حین آموزش با انگارههای مخصوص به خود تصویری ذهنی در ذهنشان ایجاد میکنند. انگارههای زبانی گاهی شخصی و مربوط به زبانآموز و گاهی مربوط به مولفههای بیرونی است. مولفههای بیرونی نیز گاهی مربوط به زبان مقصد است و گاهی مربوط به جوانب زبان مانند: استاد، محیط آموزشی، متن و... . در این مقاله به برخی از انگارههای زبان آموزان مانند؛ عدم خودباوری، بالاتر یا پایینتر دانستن زبان دوم، لزوم یادگیری زبان دوم در زمان کوتاه، نداشتن سن مناسب برای زبان آموزی، آموزش زبان دوم در محیط نه در کلاس، آموزش زبان بدون تمرین و صرفاً با کمک حافظه، آموزش زبان دوم مثل زبان مادری اشاره گردید. شناخت و تقویت انگارههای مثبت و تغییر انگارههای منفی ضمن شیرینتر کردن، آموزش زبان برای زبانآموز، به استاد کمک میکند تا بهتر بتواند زبان دوم را به زبانآموزان آموزش دهد و روند آموزشی استاد با کیفیت بهتری انجام پذیرد.
کلیدواژهها