A Comparative Study of Animal Symbols in Persian and Arabic Proverbs for Teaching Persian Language to Foreigners

Document Type : Research Paper

Authors

1 Faculty of Literature and Humanities, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran.

2 General Linguistics, Department of Persian Literature and Foreign Languages, Payame Noor University, Tehran, Iran.

Abstract

Proverbs are an important part of the language and literature of nations which can introduce foreigners to the linguistic community that emerged from it. Therefore, a comparative study of proverbs can be useful in foreign language teaching and strengthening the communication ability of language learners. Considering the significant number of foreign Persian learners around the world and their vast presence in Persian language teaching centers in Iran, a comparative study of proverbs is one of the ways to achieve cultural-linguistic commonalities in order to facilitate the teaching of Persian language to foreigners. In this qualitative research, which was conducted with the descriptive-analytical method and with the presence of 250 Persian learners from different Arab countries, twenty widely used and common Persian and Arabic proverbs containing the names of animals (ten Persian proverbs and their equivalents in Arabic language and ten Arabic proverbs and their equivalents in Persian language) were matched based on Richmond's model (1987) and Zarkoub and Amini's classification (2014). The results showed that there are many cultural-linguistic commonalities between Arab-speaking and Persian-speaking people in using animal names in proverbs. Considering these commonalities and using common Persian proverbs whose equivalents are also used in Arab countries can prevents most of the cultural and linguistic misunderstandings and facilitates the teaching of Persian language to Arab Persian learners.

Keywords

Main Subjects

References

آرمان، علیرضا؛ علوی‌‌مقدم، مهیار؛ تسنیمی، علی؛ الیاسی، محمود. (1398). «نگاشت‌‌های استعاره‌‌ای حیوانات در ضرب‌‌المثل‌‌های برآمده از متون ادب فارسی». دوماهنامۀ فرهنگ و ادبیات عامه. سال هفتم. شمارۀ 26. صص: 207-240.
اکبری، فاطمه. (1382). «بررسی جامعه‌‌شناختی ضرب‌‌المثل‌‌ها و انتخاب آنها برای آموزش فارسی به غیرفارسی‌‌زبانان». نامۀ پارسی. سال هشتم. شمارۀ 3. صص: 25-50.
حاجیان‌‌نژاد، علیرضا؛ بهزادیان، مژگان. (1399). «تحلیل کارکرد نمادهای جانوری در ضرب‌‌المثل‌‌های فارسی با تکیه بر داستان‌‌نامه بهمنیاری». دوماهنامۀ فرهنگ و ادبیات عامه. سال هشتم. شمارۀ 31. صص: 121-156.
ذوالفقاری، حسن. (1388). فرهنگ بزرگ ضرب‌‌المثل‌‌های فارسی. تهران: معین.
رحیمی، ابولقاسم؛ رحیمی، مهدی. (1399). «تیپ‌‌های شخصیتی و نمادهای جانوری در امثال و حکم و فرهنگ عامه براساس نظریه آلفرد آدلر». دوماهنامۀ فرهنگ و ادبیات عامه. سال هشتم. شمارۀ 36. صص: 99-127.
زرکوب، منصوره؛ امینی، فرهاد. (1393). «تحلیل مقابله‌‌ای امثال در فارسی و عربی از نظر معنا، واژگان و سبک (بررسی موردی بیست و یک مَثَل)». دوفصلنامۀ پژوهش‌‌های ترجمه در زبان و ادبیات عربی. سال چهارم. شمارۀ 10. صص: 119-139.
زندی، بهمن؛ بحرینی، مسعود؛ سبزواری، مهدی؛ مهدی بیرقدار، راضیه. (1397). «بررسی اجتماعی‌ـ شناختی تابو و حسن تعبیر در ساختارهای عبارات، اصطلاحات و ضرب‌‌المثل‌‌های فارسی و انگلیسی». دوماهنامۀ جستارهای زبانی. دورۀ نهم. شمارۀ 6. صص: 317-334.
شریفی‌‌مقدم، آزاده؛ ندیمی، نرجس. (1392). «تحلیلی معنا‌‌شناختی از کاربرد نام حیوانات در ضرب‌‌المثل‌‌های گویش لار (با تکیه بر دلالت، موضوعیّت و کارکرد اجتماعی)». نامۀ فرهنگستان. سال سیزدهم. شماره‌‌ 1. صص: 137-159.
عرفت‌‌پور، زینه. (1398). «کارکرد برخی حیوانات در ضرب‌‌المثل‌‌های عربی و فارسی». دوفصلنامه کهن‌‌نامۀ ادب پارسی. سال دهم. شمارۀ 1. صص: 1-29.
غلامی، فاطمه؛ احمدی، فاطمه. (1398). «سخن و شایست و نشایست‌‌های آن در آیینۀ ضرب‌‌المثل‌‌ها». پژوهشنامۀ ادبیات تعلیمی. سال دهم. شمارۀ 41. صص: 87 -130.
موسوی، جلال. (1394). «بررسی نوع حیوانات و علل وجود آنها در ضرب‌‌المثل‌‌ها». مجموعه مقاله‌‌های دهمین همایش بین‌‌المللی ترویج زبان و ادب فارسی. صص: 863-868.
وانگ زن رونگ. (1393). «حیوانات در ضرب‌‌المثل‌‌های چینی و فارسی». مجلۀ مطالعات انتقادی ادبیات. سال اول. شماره 2. صص: 11-30.
Ajoke, A.R., Hasan, Md. & Suleiman, Y. (2015). Examining the use of proverbs in teaching English as second language: An implication for secondary school principals in Nigeria. International E-Journal for Research in ELT. 1(3).
Akbarian, I. (2010). A spice of classroom: Incorporating proverbial expressions in EFL classes. The Journal of Asia TEFL. 7(1), 221-238.
Baharian, E. & Rezai, M.J. (2014). The effect of proverbs on learning vocabulary through visual organizers. International Journal of English Language Teaching. 2(4), 16-32.
Hanzén, M. (2007). “When in Rome, do as the Romans do” proverbs as a part of EFL teaching. Högskolan För Larande Och Kommunikation (HLK), 36, 1-27.
Krikmann, A. (2009). Proverb semantics: Studies in structure, logic, and metaphor. Burlington, Vermont: Queen City Printers Inc.
Meier, A. J. (1997). Teaching the universals of politeness. ELT Journal, 51(1), 21-28. Oxford: Oxford University Press.
Mieder, W. (1993). Proverbs are never out of season. Popular wisdom in the modern age. New York: Oxford University Press.
Mieder, W. (2004). Proverbs: A handbook. Westport, CT: Greenwood Press.
Mirhosseini, S. A. (2017). Early metaphorical communication: Farsi-speaking children beginning to learn proverbs. Online Journal of Communication and Media Technologies, 7(1), 71–86.
Richmond, E. B. (1987). Utilizing proverbs as a focal point to cultural awareness and communicative competence: Illustrations from Africa. Foreign Language Annals, 20(3), 213-216.
Rong, H. (2013). Proverbs reveal culture diversity. Cross-Cultural Communication, 9(2), 31-35.
Zaid, A. (2016). Using proverbs as a lead-in activity in teaching English as a foreign language. International Journal on Studies in English Language and Literature (IJSELL). 4(10), 1-5.
Persian Language International Teaching Studies
Volume 9, Issue 17
December 2024
Pages 161-188

Files

History

  • Receive Date: 21 June 2023
  • Revise Date: 21 August 2023
  • Accept Date: 21 September 2023

Share

How to cite

Statistics