نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشگاه اقتصاد و تجارت چین- دانشکده زبانهای خارجی - گروه فارسی

چکیده

ترکیبات وصفی یکی از ابزار‌های زبانی مهم برای ابراز احساسات و برقراری ارتباط می‌باشد. با یک بررسی تطبیقی در مورد نحوه‌‌ی کاربرد ترکیبات وصفی و اضافی در دو زبان فارسی و چینی متوجه خواهیم شد که ساختار ترکیبهای وصفی و اضافی با هم تفاوتهای بارزی دارند و دستور زبان و ویژگیهای بیان مفاهیم در این دو زبان کاملا متفاوت می‌باشد. تحقیق حاضرضمن معرفی انواع ترکیبات وصفی و اضافی در دو زبان و با استفاده از روش توصیفی و تطبیقی به کاووش در مورد تفاوتهای ترتیب و ساختار ترکیبهای وصفی و اضافی در این دو زبان پرداخته است.بررسی‌های تطبیقی نشان می‌دهد در زبان فارسی ترکیب وصفی «موصوف + صفت» می‌باشد در صورتی که در زبان چینی« صفت+موصوف» ترکیب وصفی را می‌سازد. بررسی‌های مبتنی بر تجربه‌‌ی تدریس به زبان‌آموزان چینی نشان می‌دهد که گر چه آنها ساختار ترکیبات وصفی دوتایی را متوجه می‌شوند اما در مواجهه با ترکیبات وصفی و اضافی طولانی به دلیل تفاوت دستور زبانی با ابهام روبرو هستند و اکثرا اشتباه به کار می‌برند. زبان‌آموزان ایرانی نیز در هنگام استفاده از ترکیبات وصفی و اضافی از دستور زبان فارسی برای ساخت ترکیبات وصفی و اضافی استفاده نموده و در انتقال معانی دچار مشکل می‌شوند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهند که توضیح و تاکید بر تفاوت دستوری دو زبان و زیر هم نوشتن کلمات هر دو زبان و نیز تکرار و تمرین و ارائه مثالهای مختلف از ترکیبات کوتاه تا بلند در حین تدریس توسط مدرس‌های زبان باعث تسلط زبان‌آموز درساخت این ترکیبات می‌شوند.

کلیدواژه‌ها